Stichting Vrienden van Kedonganan / Bali
 
 

In memoriam

Maandag, 13 januari j.l. kregen wij een bericht van vermissing van dhr. Abdul Wahid (37 jr.) uit Kedonganan in Bali.

Wahid is de kostwinner van het gezin die wij als stichting ook intensief ondersteunen.

Zijn vrouw Diana + 2 kinderen, als ook Diana’s moeder, zijn nauw verbonden met Rob, onze voorzitter.

In de nacht van dinsdag op woensdag (lokale tijd) is het dode lichaam van Wahid aangespoeld aan de kust van Benoa.

Wahid bleek tijdens het vissen in zijn bootje overboord geslagen en te zijn verdronken.

Onze voorzitter Rob is nu in Bali om het gezin en de familie te ondersteunen.

 

Als stichting zijn wij met onze gedachten bij het gezin en familie en betuigen ons medeleven.


 

 

Het meisje uit de bergen

Zondag 11 november zei Diana (onze pleegdochter in Bali) papa morgen gaan we naar Ayu Metha die in de bergen woont, we gaan met de motor, met de auto gaat niet.

”U zult zich nog herinneren bij de vorige nieuwsbrief, dat er vorig jaar een klein meisje bij de Stichting is gekomen met long problemen. Zij was toen 3 jaar, maar kon nog niet naar school, dus vanuit de Stichting konden wij niet zoveel doen. Onze sponsor in moeilijke gevallen, heeft haar toen op laten nemen in het ziekenhuis.”

Na veel moeilijke paden en onverharde weggetjes zijn we er toch gekomen, waarbij we werden onthaald met een warm welkom met kokosnootmelk in de kokosnoot, wel lekker fris. Het kleine meisje (Ayu Metha) was nog een beetje malu, (verlegen) maar wat wil je met vreemde mensen om je heen. Diana had ballonnen en zoetigheid meegenomen voor Ayu Metha, dat brak het ijs, en dat bij 32 graden.

Mijn eerste vraag natuurlijk, hoe gaat het met Ayu Metha? Het bleek dat de opname in het ziekenhuis haar erg veel goed had gedaan. De artsen hebben goede hoop dat zij er weer helemaal overheen komt, met nog 2 keer een week opname in het ziekenhuis. Zij was in ieder geval een spring in het veld, mooi om dat te zien.

Helaas is er veel armoede in het gezin. Diana zei van te voren al, papa, ze hebben geen WC en ook geen keuken. Het bleek wel dat zij wel een houten hutje hadden waar stenen op elkaar waren gestapeld met een gat eronder waar hout onder werd gestookt, en zo hun eten werd klaargemaakt. Het toilet was erg groot, het bos. Het huisje waar zij slapen van 3x4 meter is gelukkig van steen opgetrokken.

In september gaat Ayu Metha naar school, waar Ayu Meta zich al op verheugd. Diana zei van te voren al, papa weet niet hoe het in elkaar zit, wat blijkt nu, Ayu Metha is niet de dochter van de man en de vrouw waar we waren. De dochter van deze mensen, heeft op 16 jarige leeftijd Ayu Metha gekregen, en haar bij haar ouders achtergelaten. Zij weten niet waar haar dochter nu is.

Diana is door haar netwerk op het spoor gekomen van hun dochter, en weet dat zij ergens in Denpasar verblijft. Diana weet ook dat het moeilijk kan gaan worden als zij haar heeft gevonden, en weet nog niet hoe zij hier mee om moet gaan. Diana zegt ook, ik ga er voor en zij zal ook haar verantwoordelijkheid moeten nemen, misschien met wat hulp van de Stichting om een oplossing te zoeken voor Ayu Metha haar ouders en grootouders.

De grootouders van Ayu Metha zijn gelukkig nog redelijk jong, 40 en 42 jaar. We hopen dat er voor Ayu Metha een goede oplossing zal worden gevonden.